<![CDATA[]]>

<![CDATA[]]> https://504.websitex5.me/blog/ PL Wed, 12 Mar 2025 16:35:00 +0100 Incomedia WebSite X5 Evo <![CDATA[Justyna Steczkowska - Witch Tarohoro]]> imblog

JUSTYNA STECZKOWSKA - WITCH Tarohoro

LISTA UTWORÓW:

1. WITCH Tarohoro

2. Ty Lustrem Świata

3. SLAVIC

4. GAJA

5. Nasz Wspólny Świat

6. Nieznany Raj

7. Poznam Siebie

8. Każda Fala Znajdzie Brzeg

9. Domek Z Kart

10. Czas W Tobie Mija

11. Dom Naszego Ojca

12. Domek Z Kart (Radio Edit)

W ramach wstępu chciałbym tylko nadmienić, że moja fascynacja Justyną Steczkowską rozpoczęła się dopiero od jej chyba najpiękniejszego, folkowego albumu jakim była wydana w 2002 roku: Alkimja (pomogła mi w pewien sposób przetrwać roczny okres zasadniczej służby wojskowej i zmniejszyć wymiar bolesnej tęsknoty za rodzinnym domem). Do tej pory uważam ten krążek za jeden z najlepszych w historii polskiej muzyki (obok równie już kultowego albumu Kayah z Bregović’em – obie płyty zajmują zaszczytne miejsce w mojej prywatnej bibliotece😊). Z początku kariery najbardziej podobał mi się utwór: ,,Dziewczyna szamana” ,a dopiero od 2002 roku nastąpił wyraźny przełom i zmiana dotychczasowego stylu muzycznego artystki oscylującego gdzieś na granicy eksperymentalnego popu. Kolejnym udanym albumem w całym dorobku Justyny był: To mój czas z 2009 roku. Jednak najpiękniejszą balladą jaką do tej pory nagrała ta niezwykle utalentowana wokalistka pochodzi z jej ósmego, studyjnego albumu i nosi tytuł: ,,Wracam do domu”(jak sama zresztą przyznaje w wywiadach utwór ten doprowadza ją często do łez podczas licznych spotkań z wiernymi fanami na jej koncertach).

Najnowszy album Justyny Steczkowskiej to powrót do nurtu muzyki folkowej, gdzie łatwo możemy zauważyć fascynację słowiańską kulturą i tradycją, które tak mocno odcisnęły swoje piętno w warstwie tekstowej wszystkich utworów znajdujących się na płycie. Zarówno pierwszy singiel: ,,WITCH Tarohoro” jak również czwarty z kolei: ,, GAJA” w żaden sposób nie przypadły mi do gustu pomimo mocnej reklamy w mediach przy ogólnym zachwycie polskich fanów konkursu eurowizji. Myślę, że każdy inny utwór z jej ostatniej płyty (którą również zaliczam do moich ulubionych i czekam cierpliwie na reedycję, by mogła spokojnie dołączyć do mojego domowego archiwum😊)byłby znacznie lepszym wyborem – no cóż o gustach się chyba nie dyskutuje, ale jakoś zbytnio nie wierzę na większy sukces piosenki GAJA podczas pierwszego półfinału eurowizji jaki odbędzie się w przyszłym miesiącu (dla grona wielkich fanów tego konkursu – do którego również ja się zaliczam – od dawna jest wiadome, że wielki talent wokalny, niebanalny tekst czy dobra kompozycja przegrywają często z kiczem i parodią dobrego występu, a wzajemne relacje pomiędzy innymi, europejskimi krajami zazwyczaj pokazują jak małe znaczenie na tym polu odgrywa Polska i jej naiwny sen o wielkiej wygranej).

Z 12 piosenek znajdującej się na krążku aż 10 kompozycji przyciągnęło moją uwagę. Wokal Justyny w większości z nich jest bardzo delikatny i zwiewny jakby unosił się nad ziemią, dzięki czemu każdy słuchacz wierzy w opowieść jaką ma nam do przekazania autor tej muzycznej podroży. Steczkowska oddając nam w ręce swoje najnowsze ,,muzyczne dziecko” daje do zrozumienia, że nadal jest w doskonałej, wokalnej formie i nie bez powodu od dłuższego czasu nazywana jest przez krytyków jedną z niewielu diw polskiej sceny muzycznej. Chwilami delikatna jak motyl (,,Nieznany raj” , ,,Czas W Tobie Mija” czy ,,Dom Naszego Ojca” ) by chwilami zamienić się w wielki wulkan pozytywnej energii (,,WITCH Tarohoro”, ,,GAJA” czy ,,Domek Z Kart”).

Moim zdaniem powrót do folkowej stylistyki uważam za bardzo udany. Cały album jest dosyć spójny, a teksty piosenek odzwierciedlają dokładnie stan duchowej wrażliwości w jakim obecnie znajduje się Steczkowska (a może cały, obecny zwariowany świat??). Artystka swoim albumem pragnie zwrócić nam uwagę na takie zasadnicze pytania jak: co jest w życiu najważniejsze? Od kogo pochodzimy i w którą zmierzamy stronę? Życzę Justynie jak najlepszego występu w pierwszym półfinale tegorocznej eurowizji i bardzo chciałbym się mylić, że piosenka GAJA zapadnie na dłużej w sercach i umysłach wybrednej i dosyć nieprzewidywalnej publiczności zarówno w Bazylei jak i fanom(w przeważającej większości osobom LGBT)zgromadzonym licznie przed swoimi telewizorami. God bless Poland!

Moja ocena: 5/5

album review of JUSTYNA STECZKOWSKA - WITCH Tarohoro

As an introduction, I would just like to mention that my fascination with Justyna Steczkowska began only with what is probably her most beautiful folk album, Alkimja, released in 2002. This album helped me, in a way, to get through my one-year mandatory military service and to ease the painful longing for my family home. To this day, I consider this record one of the best in the history of Polish music (alongside the equally iconic album Kayah & Bregović - both albums hold a place of honor in my personal collection 😊).

At the beginning of her career, the song that I liked the most was Dziewczyna Szamana, but it wasn’t until 2002 that a significant breakthrough occurred, leading to a shift in her musical style, which had previously oscillated somewhere between experimental pop. Another remarkable album in Justyna's discography was To Mój Czas from 2009. However, the most beautiful ballad she has ever recorded comes from her eighth studio album and is titled Wracam do Domu (as she herself admits in interviews, this song often brings her to tears during numerous meetings with her devoted fans at concerts).

Justyna Steczkowska's latest album marks a return to folk music, where one can easily notice her fascination with Slavic culture and traditions, which have left a strong imprint on the lyrical content of all the songs on the record. Despite the strong media promotion and the general enthusiasm of Polish Eurovision fans, neither the first single WITCH Tarohoro nor the fourth one, GAJA, appealed to me. I believe that any other song from her latest album (which I also count among my favorites and am patiently awaiting a reissue so that it can peacefully join my home archive 😊) would have been a much better choice. But well, taste is subjective, and yet I somehow don’t have much faith in GAJA achieving significant success in the first semifinal of Eurovision, which will take place next month (for hardcore Eurovision fans—myself included—it has long been clear that great vocal talent, an original lyric, or a good composition often lose out to kitsch and a parody of a good performance. Moreover, the mutual relations between European countries usually demonstrate how little significance Poland holds in this arena and how naive its dream of a big victory is.)

Out of the 12 songs on the album, as many as 10 compositions caught my attention. Justyna’s vocals in most of them are very delicate and airy, as if floating above the ground, making every listener believe in the story that the creator of this musical journey wants to convey. By offering us her latest “musical child,” Steczkowska makes it clear that she is still in excellent vocal form and has long been regarded by critics as one of the few true divas of the Polish music scene. At times as delicate as a butterfly (Nieznany Raj, Czas W Tobie Mija, Dom Naszego Ojca), and at other times transforming into a volcano of positive energy (WITCH Tarohoro, GAJA, Domek z Kart).

In my opinion, her return to the folk aesthetic is a great success. The entire album is quite cohesive, and the song lyrics precisely reflect the state of spiritual sensitivity in which Steczkowska currently finds herself (or perhaps the entire, present-day, crazy world?). Through this album, the artist wants to draw our attention to fundamental questions such as: What is most important in life? Where do we come from, and where are we headed? I wish Justyna the best performance in the first semifinal of this year’s Eurovision, and I would love to be proven wrong—that GAJA will leave a lasting impression on the hearts and minds of the demanding and rather unpredictable audience, both in Basel and among the fans (the vast majority of whom belong to the LGBTQ+ community) gathered in front of their TVs.

God bless Poland!

Final Rating: 5/5

]]> Wed, 12 Mar 2025 15:35:00 GMT https://504.websitex5.me/blog/?justyna-steczkowska---witch-tarohoro https://504.websitex5.me/blog/rss/00000000D <![CDATA[DUA LIPA - Radical Optimism]]> imblog

DUA LIPA - Radical Optimism /premiera 3 maja 2024

Lista utworów:

1. End of an era

2. Houdini

3. Training Season

4. These Walls

5. Whatcha doing

6. French Exit

7. Illusion

8. Falling forever

9. Anything for love

10. Maria

11. Happy for you

Po czterech latach DUA LIPA wraca ze swoim trzecim albumem studyjnym: Radical Optimism. Poprzedni wydany został w 2020 roku (Future Nostalgia z którego najbardziej podobały mi się trzy utwory takie jak: ”Cool”; ”Love again” oraz hitowy singiel ”Physical”), a jego reedycja pod nazwą: The Moonlight Edition miała miejsce w marcu 2021 roku czyli chyba w najgorszym okresie dla branży muzycznej, kiedy wciąż szalała jeszcze na świecie pandemia Covid-19. Z czterech dodatkowych tracków tego wydania najlepiej przypadło mi do gustu nagranie z J Balvinem i Bad Bunnym "Un Dia (One Day)" (Feat. Tainy), którego brzmienie naprawdę wprawia w dobry, wesoły nastrój, a przy okazji wnosi trochę słońca i pewnego ukojenia w tamtym jakże mrocznym etapie historii naszej Ziemi.

Nowy album Dua Lipy promuje singiel: ”Houdini”, który często słychać w wielu polskich stacjach radiowych. Przyznam, że początkowo niezbyt mi leżał dopiero po jakimś czasie doceniłem jego taneczny i radosny klimat. Kolejnym singlem, który zasługuje na większą uwagę to: ”Training Season” – doskonały do słuchania w młodzieżowych klubach. Dwa kolejne trochę wolniejsze numery to: ”Whatcha doing” oraz ”French Exit” jednak brakuje im pewnej przebojowości w porównaniu do piosenek z poprzedniej płyty. Ostatnim trackiem, który mi się spodobał jest: ”Maria”. W utworze Maria jest symbolem przeszłych wspomnień, które nadal mają wpływ na teraźniejszość. Dua Lipa wyraża wdzięczność za to, jak te przeszłe doświadczenia ukształtowały jej związek, mimo bólu, jaki mogły spowodować. Piosenka porusza tematy miłości, straty i trwałych skutków poprzednich związków, podkreślając transformującą moc tych doświadczeń na osobisty rozwój i obecne relacje.

Piosenka ”Happy for You” porusza złożone emocje związane z widzeniem byłego partnera, który ruszył dalej i znalazł szczęście z kimś nowym. Tekst odzwierciedla mieszankę zaskoczenia, introspekcji i akceptacji. Dua Lipa rozważa głębię swojej przeszłej miłości, uznając autentyczne połączenie, które dzielili pomimo rozstania. Ostatecznie piosenka przekazuje dojrzałą perspektywę, życząc byłemu partnerowi dobrze i znajdując spokój w jego szczęściu, podkreślając tematy miłości, wzrostu i odpuszczenia.

Reasumując najnowszy album Lipy to kolejny kobiecy manifest (podobną tematykę piosenek możemy odnaleźć w najnowszych dziełach innych, popularnych wokalistek jak: Miley Cyrus czy Shakira)i próba rozliczenia się z bolesną przeszłością, a tym samym wyciąganie z niej konstruktywnych wniosków i budowanie nowych relacji opartych na wzajemnym zaufaniu i prawdzie.

Radical Optimism to bardziej dojrzała (i dużo bardziej świadoma swoich wokalnych możliwości niż kiedyś) odsłona kobiecej wrażliwości, która stara się patrzeć na życie z pewnym optymizmem i nutką zdrowego dystansu do siebie i otaczającego ją świata z nadzieją, że w końcu wszystko się jakoś ułoży.

Moja ocena: 3/5

album review of DUA LIPA - Radical Optimism

After four years, DUA LIPA returns with her third studio album: Radical Optimism. The previous one was released in 2020 (Future Nostalgia, from which my favorite tracks are “Cool”, “Love Again”, and the hit single “Physical”), and its reissue under the name The Moonlight Edition came out in March 2021, arguably the worst period for the music industry as the Covid-19 pandemic was still rampant worldwide. Of the four additional tracks in this edition, my favorite was the collaboration with J Balvin and Bad Bunny, "Un Dia (One Day)" (Feat. Tainy), whose sound truly brings a good, cheerful mood, and adds some sunshine and solace during that dark chapter in our planet’s history.

The new album by Dua Lipa is promoted by the single “Houdini”, which is frequently heard on many Polish radio stations. I must admit, I didn't initially like it, but over time I appreciated its danceable and joyful vibe. Another single that deserves more attention is “Training Season” – perfect for listening in youth clubs. Two slower tracks, “Whatcha Doing” and “French Exit”, lack a certain hit quality compared to the songs from the previous album. The last track that I liked is “Maria”. In this song, Maria is a symbol of past memories that continue to influence the present. Dua Lipa expresses gratitude for how these past experiences have shaped her relationship, despite the pain they may have caused. The song addresses themes of love, loss, and the lasting effects of previous relationships, highlighting the transformative power of these experiences on personal growth and current relationships.

The song “Happy for You” explores the complex emotions of seeing an ex-partner move on and find happiness with someone new. The lyrics reflect a mix of surprise, introspection, and acceptance. Dua Lipa reflects on the depth of her past love, recognizing the genuine connection they shared despite the breakup. Ultimately, the song conveys a mature perspective, wishing her ex well and finding peace in their happiness, emphasizing themes of love, growth, and letting go.

In conclusion, Dua Lipa’s latest album is another female manifesto (similar themes can be found in the latest works of other popular singers like Miley Cyrus and Shakira) and an attempt to come to terms with a painful past, drawing constructive conclusions from it and building new relationships based on mutual trust and truth.

Radical Optimism is a more mature (and much more aware of her vocal abilities than before) version of female sensitivity, which tries to look at life with a certain optimism and a touch of healthy distance towards herself and the surrounding world, with the hope that eventually everything will work out somehow.

Final Rating: 3/5

]]> Fri, 21 Feb 2025 14:54:00 GMT https://504.websitex5.me/blog/?dua-lipa---radical-optimism https://504.websitex5.me/blog/rss/00000000C <![CDATA[BEYONCE - Cowboy carter ]]> imblog

BEYONCE - Cowboy carter /data premiery: 29 marca 2024

Lista utworów:

01 Ameriican Requiem

02 Blackbiird
03 16 Carriages
04 Protector
05 My Rose
06 Smoke Hour feat Willie Nelson
07 Texas Hold ’Em
08 Bodyguard
09 Dolly P
10 Jolene
11 Daughter
12 Spaghettii
13 Alliigator Tears
14 Smoke Hour II
15 Just for Fun
16 II Most Wanted
17 Levii’s Jeans
18 Flamenco
19 The Linda Martell Show
20 Ya Ya
21 Oh Louisiana
22 Desert Eagle
23 Riiverdance
24 II Hands II Heaven
25 Tyrant
26 Sweet - Honey - Buckiin’
27 Amen

W porównaniu do poprzedniego albumu artystki (Renaissance z 2022 roku), który był dla mnie całkowicie bezbarwny (żaden utwór nie przypadł mi do gustu)tym razem Beyonce nawiązuje udany romans z muzyką country. Od razu nadmienię, że ten gatunek muzyczny nie należy do moich ulubionych ale w kilku utworach faktycznie coś się dzieje.

Z pewnością instrumentem dominującym na płycie jest gitara akustyczna (jak przypadku mocno popularnego singla: Texas Hold ’Em)nie zmienia to jednak faktu, że mamy tu przewagę ilości (około 27 utworów w podstawowej wersji albumu)nad jakością. Spokojnie wystarczyłaby połowa nagranego materiału.

Pierwszym kawałkiem jaki spodobał mi się już za pierwszym razem jest utwór: Jolene. Jak się później okazało autorem piosenki "Jolene" jest Dolly Parton. Napisała ją i nagrała w 1973 roku ("Jolene" stała się jednym z największych przebojów Parton i do dziś jest uznawana za klasyk muzyki country). Zaraz po nim chyba najlepszy utwór z całej płyty, piękna ballada: Daughter (fajnie byłoby usłyszeć ją jako singiel w radiu lub zobaczyć teledysk), bardzo emocjonalny tekst i wstawki operowe w języku włoskim tylko umacniają jej pozycję w gronie najlepszych amerykańskich wokalistek. Trzeci utwór z płyty: Cowboy carter (a 25 w kolejności)który przypadł mi do gustu to: Tyrant. Cały utwór utrzymany w kołyszącym, radosnym rytmie (w przeciwieństwie do negatywnej warstwy tekstowej) z pewnością spodoba się większości fanów tej wszechstronnej artystki.

Trzeba przyznać, iż Beyonce z biegiem lat przyzwyczaiła nas do wysokiego poziomu artystycznego i producenckiego swoich ,,muzycznych dzieł”, które za każdym razem orbitują w innym gatunku czy stylistyce (tym razem okładka odwołuje się do głęboko zakorzenionego w niej patriotyzmu i chęci wywarcia jakiegoś społecznego wpływu na zmiany polityczne zachodzące w jej kraju) przy czym obecna fascynacja muzyką country jest jakby powrotem do korzeni tak bardzo popularnego gatunku w Ameryce, który przede wszystkim ma wprawiać w dobry nastrój i budować poczucie większej wspólnoty.

Nie jest to jednak album, który chciałbym mieć w swojej, domowej kolekcji (nadal uważam, że daleko mu do jej chyba najlepszego, trzeciego studyjnego albumu jakim był wydany w 2008 roku: I Am... Sasha Fierce za który zasłużenie otrzymała nagrodę grammy i który posiadam w wersji deluxe)ale doceniam tutaj rzemieślniczą pracę oraz potężny wokal, który od tylu lat cieszy kolejne pokolenia i przyciąga nowych fanów. Moim zdaniem cała płyta jest trochę monotonna i może nużyć po dłuższym przesłuchaniu. Cztery utwory ( z radiowym Texas Hold ’Em) to zdecydowanie za mało abym na dłużej zatrzymał się przy tym wydawnictwie.

Myślę, że Beyonce jescze nie raz nas czymś miłym zaskoczy i być może w niedalekiej przyszłości wyda płytę, która całkowicie odmieni obecne oblicze muzyki Soul czy R&B ( co zresztą czyni z niej jedną z najlepiej zarabiających gwiazd na świecie). Pozostaje tylko czekać na kolejne udane projekty tej nietuzinkowej artystki z nadzieją, że zdoła skruszyć ,,nawet najzimniejsze serce każdego krytyka’’. Serce zimniejsze od wód Tytanica o których śpiewa Beyonce w swoim najnowszym utworze: ,,Daughter”.

moja ostateczna ocena: 3/5

My review of Cowboy carter album

Compared to the artist's previous album (Renaissance from 2022), which I found completely bland (none of the tracks appealed to me), this time Beyoncé successfully flirts with country music. I should mention upfront that this genre is not among my favorites, but a few tracks actually stand out.

The dominant instrument on the album is certainly the acoustic guitar (as in the highly popular single "Texas Hold ’Em"). However, this does not change the fact that there is an emphasis on quantity (around 27 tracks in the standard version of the album) over quality. Half of the recorded material would have been sufficient.

The first track that I liked immediately is "Jolene." As it turned out, the author of the song "Jolene" is Dolly Parton. She wrote and recorded it in 1973 ("Jolene" became one of Parton's biggest hits and is still considered a classic of country music). Right after that, probably the best track on the entire album is the beautiful ballad "Daughter" (it would be great to hear it as a single on the radio or see a music video for it). The very emotional lyrics and operatic inserts only reinforce her position among the best American vocalists. The third track from the album, "Cowboy Carter" (the 25th in order) that I liked is "Tyrant." The entire track is kept in a swaying, joyful rhythm (in contrast to the negative lyrics), and it will surely appeal to most fans of this versatile artist.

I t must be admitted that over the years, Beyoncé has accustomed us to a high level of artistic and production quality in her "musical works," which each time orbit in a different genre or style (this time, the cover refers to her deeply rooted patriotism and the desire to have some social impact on the political changes happening in her country). However, the current fascination with country music seems like a return to the roots of such a popular genre in America, which primarily aims to put people in a good mood and build a sense of greater community.

However, this is not an album I would want to have in my home collection (I still think it falls short of her probably best third studio album, "I Am... Sasha Fierce," released in 2008, for which she deservedly received a Grammy and which I own in the deluxe version). Nonetheless, I appreciate the craftsmanship and the powerful vocals that have delighted generations and attracted new fans for so many years. In my opinion, the entire album is a bit monotonous and can become tiresome after prolonged listening. Four tracks (including the radio-friendly "Texas Hold ’Em") are definitely not enough for me to stay with this release for long.

I think that Beyoncé will surprise us with something pleasant again, and perhaps in the near future, she will release an album that completely transforms the current face of Soul or R&B music (which, by the way, makes her one of the highest-earning stars in the world). We can only wait for more successful projects from this unique artist, hoping she can melt "even the coldest heart of any critic." A heart colder than the waters of the Titanic, which Beyoncé sings about in her latest track, "Daughter."

My final rating: 3/5

]]> Fri, 21 Feb 2025 14:37:00 GMT https://504.websitex5.me/blog/?beyonce---cowboy-carter- https://504.websitex5.me/blog/rss/00000000B <![CDATA[Daria ze Śląska - Na południu bez zmian]]> imblog

Daria ze Śląska - Na południu bez zmian

Premiera albumu: 2024-05-24 / Gatunek: indie pop, trip hop

LISTA UTWORÓW:

1. Patrz patrz

2. Co tam jak się masz

3. Taras

4. Skacz ze mną na bombę (feat. Małpa)

5. Unisono (feat. Młody, Moo Latte)

6. Duch

7. To nie zabawa

8. Mainstream (feat. Czarny HIFI)

9. Szukaj mnie (Cover)

10. Pamięć do złych słów (feat. Kortez)

W ramach wstępu chciałem zaznaczyć, iż tę genialną wokalistkę odkryłem całkiem przypadkowo podczas koncertu LETNIE BRZMIENIA jaki odbył się w moim rodzinnym mieście, Gdańsku tj. 11 sierpnia 2023 roku na Placu Zebrań Ludowych. Dzień przed koncertem zapoznałem się z utworami tej wykonawczyni (pozostała twórczość innych artystów jak MROZU, KAŚKA SOCHACKA czy MARGARET była mi już dosyć dobrze znana wcześniej)i był to starzał w dziesiątkę! – stylistyka i emocje jakie we mnie wywołały utwory z jej debiutanckiego albumu: Daria ze Śląska Tu była (krążek miał swoją premierę 21 kwietnia 2023 roku i jedynym wytłumaczeniem na to, iż nie mam go jeszcze w swojej prywatnej kolekcji jest fakt oczekiwania na jego reedycję w nadziei na kilka dodatkowych utworów☹)jedynie rozbudziły mój apetyt na więcej. Dzięki nostalgicznej nucie i wszechobecnym smutku DARIA dołączyła do grona moich ulubionych artystów sceny alternatywnej: KORTEZA i KAŚKI SOCHACKIEJ (oryginalne albumy obu tych artystów zajmują zaszczytne miejsce w mojej muzycznej bibliotece😊). Nie jest zatem żadną tajemnicą, iż zdaniem większości wrażliwych słuchaczy Daria w pełni zasłużyła na fonograficzną nagrodę Fryderyka’2024 w kategorii: Album Roku Indie Pop.

Najlepszym singlem z płyty: Na południu bez zmian do tej pory jest dla mnie nr 6: Duch, którego nie mogę wciąż wyrzucić z głowy od czasu, gdy po raz pierwszy usłyszałem go na żywo podczas koncertu LETNIE BRZMIENIA. Album otwiera ciekawy utwór: Patrz patrz”, który zawiera charakterystyczne gitarowe riffy i melancholijny styl, do którego wokalistka zdążyła nas już przyzwyczaić od momentu pojawienia się jej pierwszego albumu. Podobny styl prezentuje: ,,To nie zabawa”, który pomimo tytułu sprawia, że nóżka sama rwie się do tańca😊. Kolejny kawałek warty zauważania to cover Edyty Gepert: ,,Szukaj mnie” (znany ze ścieżki dźwiękowej do polskiej komedii: Kogel-mogel), który w swojej prostocie jest jeszcze bardziej smutny w odbiorze w porównaniu do oryginalnej wersji. Utwór zamykający całe wydawnictwo to ,,Pamięć do złych słów (feat. Kortez)” w którym Kortez wspiera artystkę tylko instrumentalnie, a cała ballada jest spokojnym ukojeniem zmysłów przed snem… Muzyczny romans z młodymi przedstawicielami sceny hip-hopowej uważam za najmniej udany (utwory z gośćmi tego gatunku są dla mnie najsłabszymi punktami całej płyty)i wolę kiedy Daria śpiewa sama w swoim uniwersalnym stylu przesyconym melancholią i osobistymi przeżyciami.

,,Na południu bez zmian” to płyta nieco słabsza od debiutanckiego krążka Darii jednakże wprowadza pewien powiew świeżości jak utwory z artystami sceny hip-hopowej. Na dziesięć nowych utworów z całej płyty spodobała mi się połowa, ale nadal uważam, że poprzednia była znacznie lepsza. Dodatkowym plusem jest udany cover piosenki ,,Szukaj mnie”, który bezapelacyjnie zyskał tutaj nowe życie. Czekam z niecierpliwością na potencjalną reedycję tego albumu (być może wzbogaconą o kilka akustycznych utworów z pierwszej płyty)i bacznie przyglądam się dalszej, ,,melancholijnej” karierze tej młodej artystki, która rzadko wypowiada się publicznie i sprawia wrażenie zwykłej dziewczyny z sąsiedztwa. Dario, trzymam mocno kciuki za Twoje kolejne udane muzyczne projekty!

Moja ocena: 3/5

album review of: DARIA ZE ŚLĄSKA – Na południu bez zmian (24.04.24)

As an introduction, I wanted to mention that I discovered this brilliant singer quite by accident during the LETNIE BRZMIENIA concert, which took place in my hometown of Gdańsk on August 11, 2023, at Plac Zebrań Ludowych. The day before the concert, I familiarized myself with the works of this artist (I was already quite familiar with the works of other artists like MROZU, KAŚKA SOCHACKA, and MARGARET), and it was a perfect match! The style and emotions evoked by the songs from her debut album, "Daria from Silesia Was Here" (the album was released on April 21, 2023, and the only reason I don't have it in my private collection yet is that I'm waiting for its reissue in hopes of a few additional tracks☹), only whetted my appetite for more. Thanks to the nostalgic note and pervasive sadness, DARIA has joined the ranks of my favorite alternative scene artists: KORTEZ and KAŚKA SOCHACKA (the original albums of both these artists hold an honored place in my music library😊). Therefore, it is no secret that, in the opinion of most sensitive listeners, Daria fully deserves the 2024 Fryderyk Award in the category: Indie Pop Album of the Year.

The best single from the album, "Na południu bez zmian" ("No Change in the South"), for me so far is track number 6: "Duch" ("Ghost"), which I can't get out of my head since I first heard it live during the LETNIE BRZMIENIA concert. The album opens with an interesting track: "Patrz patrz" ("Look Look"), which features characteristic guitar riffs and a melancholic style to which the singer has accustomed us since the release of her first album. A similar style is presented in "To nie zabawa" ("This is Not a Game"), which, despite its title, makes you want to dance😊. Another notable track is the cover of Edyta Gepert's song "Szukaj mnie" ("Look for Me") (known from the soundtrack of the Polish comedy: Kogel-mogel), which, in its simplicity, is even sadder in perception compared to the original version. The album closes with "Pamięć do złych słów (feat. Kortez)" ("Memory of Bad Words"), in which Kortez supports the artist instrumentally only, and the whole ballad is a calm soothing of the senses before sleep... I consider the musical romance with young representatives of the hip-hop scene the least successful (tracks with guests from this genre are, for me, the weakest points of the entire album), and I prefer when Daria sings alone in her universal style, saturated with melancholy and personal experiences.

"Na południu bez zmian" is a somewhat weaker album than Daria's debut album, but it introduces a breath of fresh air, like the tracks with hip-hop artists. Out of the ten new tracks on the entire album, I liked half, but I still think the previous one was much better. An additional plus is the successful cover of the song "Szukaj mnie", which has undeniably gained new life here. I am eagerly awaiting a potential reissue of this album (perhaps enriched with a few acoustic tracks from the first album), and I am closely watching the further "melancholic" career of this young artist, who rarely speaks publicly and gives the impression of an ordinary girl next door. Daria, I am keeping my fingers crossed for your next successful musical projects!

My rating: 3/5

]]> Sun, 16 Feb 2025 12:52:00 GMT https://504.websitex5.me/blog/?daria-ze--l-ska---na-po-udniu-bez-zmian https://504.websitex5.me/blog/rss/00000000A <![CDATA[SANAH - Kaprysy (Deluxe Edition)]]> imblog

Premiera albumu: 2024-06-14/ Gatunek: Pop

LISTA UTWORÓW:

1. Intrada

2. Sad

3. Talenty i mankamenty

4. hip hip hura!

5. Nimbostratus

6. Kaprys gis-moll

7. Miłość jest ślepa

8. Śrubka

9. Wiśta wio!

10. Arc

11. Mleczna droga

12. było, minęło

13. Fafarafa

14. Pańskie łzy to woda

15. Spietruszam

16. O miłości

17. Do kiedy jestem

18. Słodkiego miłego życzę

19. Miałam taki kaprys!!!

20. Coda

Z poprzedniego albumu (wydanego w 2022 roku)” Sanah śpiewa poezyje” najbardziej w pamięci zapadły mi dwa utwory:” Nic dwa razy” (Wisławy Szymborskiej) oraz radiowy hit” Eldorado” (amerykańskiego poety Edgara Allana Poe) zaśpiewany w udanym duecie z Darią Zawiałow. Nie przepadam zbytnio za jakąkolwiek poezją (chociaż nie ukrywam, że sam kiedyś w latach młodości pisałem wiersze pod wpływem silnych emocji i życiowych doświadczeń) bez względu na współczesnych autorów czy zasłużonych wieszczy polskiej literatury. Podejście Sanah do tego tematu jest zatem dla mnie zupełnie obojętne (pomimo negatywnych opinii niektórych kompozycji pojawiających się w Internecie) i nie przeszkadza mi zbytnio styl czy finalna interpretacja w jakich wokalistka wykonuje swoje wersje popularnych utworów poetyckich.

Jestem fanem Sanah od jej pierwszej płyty (mam w swojej domowej kolekcji album” Irenka” w wersji deluxe😊) i przyznam szczerze, że gdyby to była jej pierwsza, debiutancka płyta moja końcowa ocena byłaby znacznie wyższa… Tymczasem odnoszę wrażenie, że mamy tutaj do czynienia z produktem mocno wtórnym i jednostajnym.

Na początek chciałbym wyróżnić dwa najlepsze moim zdaniem tracki z całego albumu. Są nimi:” Hip hip hura!” (przepiękna, hipnotyzująca i sentymentalna ballada) oraz” Miłość jest ślepa” (bardzo melodyjna i trochę przypominająca styl zagranicznych gwiazd – to powinien być kolejny singiel😊). Całkiem dobrze wypada słowna zabawa w piosence: ”Nimbostratus”, której Sanah trochę nadużywa w większości kolejnych numerów (ale to już kwestia indywidualna, gdyż charakterystyczna maniera i liryczny język to znaki rozpoznawcze tej młodej artystki) i cały czas sprawia wrażenie jakby tworzenie nowej muzyki przychodziło jej z ogromną łatwością (a wydanie nowego materiału jak sugeruje sam tytuł płyty było dla niej kolejnym kaprysem – oby tylko wszyscy wokaliści mieli taką łatwość w pisaniu wielkich przebojów😊). Ciekawym duetem jest dla mnie utwór:” Pańskie łzy to woda” (gościnnie Vito Bambino) w którym wykorzystano fragment muzyki i tekstu piosenki” Ballada o pancernych”. Podsumowaniem swojej dotychczasowej kariery muzycznej jest przedostatni utwór na albumie:” Słodkiego miłego życzę”, który eksperymentuje na koniec z wokalem artystki. Ostatni track:” Miałam taki kaprys” to chyba najbardziej taneczny kawałek z całego wydawnictwa i tutaj również Sanah pokazuje nam w jaki sposób postrzega siebie i miejsce (lub etap swojej twórczości), w którym obecnie żyje.

Jako wielki fan Zuzanny (nie byłem jeszcze na żadnym jej koncercie stadionowym, a podobno za każdym razem jest świetna atmosfera i dobry kontakt z publicznością – obiecuję to nadrobić w niedalekiej przyszłości😊) wciąż czekam na nowe przeboje w stylu Hip hip hura i trochę odmienną stylistykę, gdyż wydaje mi się, że artystka poszła na skróty i wydała płytę, która powiela utarte schematy i z pewnością zadowoli grono stałych fanów (dla mnie to troszeczkę za mało gdyż w mojej kolekcji IRENKA zajmuje nadal najwyższe podium).

Kaprysy (Deluxe Edition) to album dobry utrzymujący stały, acz mocno przewidywalny poziom artystyczny. Wiele piosenek według niektórych osób ma bardzo zbliżone linie melodyczne do zagranicznych utworów (niektóre tracki są bardzo podobne do poprzednich z początku jej kariery) co sprawia wrażenie jakbyśmy otrzymali składankę the best of… Sanah z pewnością ma duży potencjał (jak dla mnie gra na skrzypcach jest wciąż za mało wyeksponowana) i kto wie może w przyszłości wyda płytę z muzyką klasyczną, z którą bez wątpienia ponownie odniesie komercyjny sukces.

Moja ocena: 4/5

album review of: SANAH - Kaprysy (Deluxe Edition)

From the previous album ("Sanah śpiewa Poezyje" released in 2022), the two tracks that stood out the most for me were "Nic dwa razy" (Wisława Szymborska) and the radio hit "Eldorado" (by American poet Edgar Allan Poe), performed in a successful duet with Daria Zawiałow. I don't particularly enjoy poetry (although I admit that in my youth, I wrote poems under the influence of strong emotions and life experiences), regardless of whether it’s by contemporary authors or renowned Polish literary figures. Therefore, Sanah's approach to this subject is completely indifferent to me (despite some negative opinions of certain compositions appearing on the Internet), and the style or final interpretation in which the singer performs her versions of popular poetic works doesn't bother me much.

I have been a fan of Sanah since her first album (I have the "Irenka" deluxe album in my home collection😊) and honestly, if this were her first debut album, my final rating would be much higher... However, I have the impression that we are dealing with a highly derivative and monotonous product here.

To start, I would like to highlight the two best tracks from the entire album in my opinion. They are: "Hip hip hura!" (a beautiful, hypnotic, and sentimental ballad) and "Miłość jest ślepa" (very melodic and somewhat reminiscent of the style of foreign stars – this should be the next single😊). The wordplay in the song "Nimbostratus" also works quite well, though Sanah somewhat overuses this in most of the subsequent tracks (but that's a personal matter, as the characteristic mannerism and lyrical language are hallmarks of this young artist) and it always gives the impression that creating new music comes to her with great ease (and releasing new material, as suggested by the album title, was just another whim for her – if only all vocalists had such ease in writing great hits😊). An interesting duet for me is the track "Pańskie łzy to woda" (featuring Vito Bambino), which uses a fragment of the music and lyrics from the song "Ballada o pancernych". The penultimate track on the album, "Słodkiego miłego życia", is a summary of her music career so far, experimenting with the artist's vocals at the end. The last track, "Miałam taki kaprys," is probably the most danceable piece from the entire release, and here too Sanah shows us how she perceives herself and the stage (or phase of her creativity) she currently lives in.

As a big „fan” of Zuzanna (I haven't yet been to any of her stadium concerts, and supposedly each time the atmosphere is great and the connection with the audience is good – I promise to make up for it in the near future😊), I still wait for new hits in the style of "Hip hip hura" and a slightly different stylistic approach, as it seems to me that the artist took a shortcut and released an album that repeats established patterns and will certainly satisfy a group of loyal fans (for me, it's a bit too little as in my collection, IRENKA still holds the highest podium).

"Kaprysy (Deluxe Edition)" is a good album maintaining a steady, though highly predictable artistic level. According to some people, many songs have very similar melodies to foreign tracks (some tracks are very similar to earlier ones from the beginning of her career), giving the impression that we've received a "best of" compilation... Sanah certainly has great potential (for me, her violin playing is still underexposed) and who knows, maybe in the future, she will release an album with classical music, with which she will undoubtedly achieve commercial success again.

My rating: 4/5

]]> Sun, 16 Feb 2025 12:20:00 GMT https://504.websitex5.me/blog/?sanah---kaprysy--deluxe-edition- https://504.websitex5.me/blog/rss/000000009 <![CDATA[MARGARET - Siniaki i cekiny]]> imblog

Premiera albumu: 27.04.2024 / GERNE: pop, dance pop, synth pop

LISTA UTWORÓW

1. Daleka północ

2. Tańcz głupia

3. Medicine

4. Risk It All
5. Memory Of Love

6. Niespokojne morze

7. Mała ja
8. Sad Clown
9. Hot Like Summer WAW (PL)Álvaro Soler, Margaret
10. Hot Like Summer AGP (ENG)Álvaro Soler, Margaret
11. Dalej biegnę

12. Bynajmniej

13. Catch Me If You Can
14. Strangers
15. Margarita
16. Wyłącz Internet
17. Miłego lata

Nie wiem czy o Margaret powiem coś odkrywczego, ale wolałem ją w wersji blond. Pierwsze single w wersji anglojęzycznej zrobiły na polskim rynku spore zamieszanie (każdy kolejny: ”Wasted” czy ”Thank you very much” był murowanym hitem w stacjach radiowych), a każda z propozycji na eurowizję naprawdę była wyprodukowana na światowym poziomie (melodyjne ”Cool me down” czy taneczne ”Tempo”). Z pewnością dużym przełomem w jej karierze był trzeci album studyjny: Monkey Business z 2017 roku z którego pochodzi najlepsza dotychczas ballada ”Byle jak”. To właśnie od tego utworu (który przez samych fanów został wytypowany na kolejny singiel i zdobył główną nagrodę na jednym z letnich festiwali muzycznych)artystka zaczęła tworzyć nowe projekty w języku polskim z jeszcze większą pewnością siebie i wytrwanym smakiem😊

Na poprzednim albumie (Maggie Vision z 2021 roku)skręciła trochę w stronę sceny hip-hopowej (do współpracy zaprosiła mniej znanych, młodych artystów – z wyjątkiem Natalii Szroeder z którą nagrała udany duet: ”sold out”)i pokazała nam zupełnie nowe, muzyczne oblicze (wokalistka całkiem fajnie rapuje, zwłaszcza po polsku😊). Z tego krążka najlepiej spodobały mi się dwa utwory: ”Nowe plemię” oraz ”Wielkie mam sny”.

Piąty solowy album studyjny: Siniaki i cekiny to kolejna, ciekawa odsłona doświadczonej już nieco i bardziej niegrzecznej Margaret. Tym razem wokalistka postawiła na rudy kolor włosów i na bardziej odważny ruch sceniczny. Sama artystka podkreśla w licznych wywiadach, że już od dawna pragnęła zerwać z wizerunkiem „przebojowej bomby marketingowej” i stara się nam pokazać od strony zwykłej dziewczyny z sąsiedztwa, która nie boi się mówić o bolesnej przeszłości i ciemnych kulisach wielkiej sławy (z pewnością już sam tytuł płyty: Siniaki i cekiny odnosi się zarówno do blasków jak i cieni polskiego show-biznesu). Być może to właśnie teraz poznajemy prawdziwą Margaret zamiast cukierkowej gwiazdy z pierwszych stron kolorowych gazet/Internetu czy z telewizji. Pierwszy singiel: ”Niespokojne morze” to idealny radiowy hit na długie, letnie wieczory (piosenka Niespokojne Morze została napisana specjalnie na potrzeby radiowego kryminału Niechtousłyszą, w którym zresztą Margaret zagrała jedną z głównych ról). Najlepszy taneczny kawałek na całej płycie to dla mnie bezapelacyjnie: ”Risk It All”(z powodzeniem dobry na kolejny singiel), który jak zwykle ukazuje wokalistkę w świetnej formie (doskonały angielski akcent)i zaprasza do wspólnego bujania się na domowej imprezce. Kolejnym ciekawym utworem (powstały dwie wersje tej samej piosenki, ale moim zdaniem wersja angielska bardziej do mnie przemawia😊)jest duet z Álvaro Soler czyli: ”Hot Like Summer AGP”. To powinien być jeden z singli promocyjnych (zamiast słabego: ”Tańcz głupia” czy bezbarwnego ”Miłego lata”), ale jak widać Margaret woli podążać swoim wytyczonym wcześniej muzycznym szlakiem… Ostatni ”zielony track” z mojej top listy to: ”Margarita”, który jak dla mnie jest stanowczo za krótki, a początkowo miał spory potencjał na bycie kolejnym przebojem przez co czuję tutaj pewien niedosyt i rozczarowanie.

Siniaki i cekiny to płyta dobra (chociaż nie na tyle by znaleźć się w mojej domowej kolekcji)odważna i dosyć osobista, bo opowiada o prawdziwych problemach i sytuacjach z którymi sami możemy się jakoś utożsamiać. Wolałem Margaret bardziej z tego pierwszego okresu życia (mam dziwne wrażenie, że LADY GAGA też nie za bardzo lubi wracać do łatwych i przyjemnych piosenek z początku swojej kariery), ale jeśli mamy postrzegać artystę przez pryzmat jego obecnych muzycznych dokonań to jest to zdecydowanie zmiana na lepsze. Należy się pogodzić ze stwierdzeniem, że rudowłosa MARAGRET ma nam jeszcze dużo więcej do zaoferowania, a zmiana wizerunku tylko jeszcze bardziej utwierdzi nas w przekonaniu, że lepiej iść cały czas naprzód, robić swoje i nie oglądać się za siebie. Historia i tak kiedyś nas z wszystkiego rozliczy więc życzmy sobie jeszcze więcej dobrej muzyki i nietuzinkowych duetów od tej ,,świadomej” i dojrzałej artystycznie wokalistki.

Moja ocena: 4/5

album review of MARGARET - Siniaki i cekiny

I don't know if I'll say anything groundbreaking about Margaret, but I preferred her as a blonde. Her first English-language singles caused quite a stir in the Polish market (each successive one, like "Wasted" or "Thank You Very Much," was a guaranteed hit on radio stations), and each of her Eurovision proposals was truly produced at a world-class level (the melodic "Cool Me Down" or the danceable "Tempo"). Undoubtedly, a major breakthrough in her career was her third studio album, Monkey Business from 2017, which featured her best ballad to date, "Byle jak." It was from this song (which was chosen by fans as the next single and won the main prize at one of the summer music festivals) that the artist began creating new projects in Polish with even more confidence and refined taste 😊.

On her previous album (Maggie Vision from 2021), she leaned a bit towards the hip-hop scene (inviting lesser-known young artists to collaborate, with the exception of Natalia Szroeder, with whom she recorded a successful duet: "Sold Out") and showed us a completely new musical side (the singer raps quite well, especially in Polish 😊). My favorite songs from that album are "Nowe plemię" and "Wielkie mam sny."

Her fifth solo studio album, Siniaki i cekiny (Bruises and Sequins), is another interesting installment from the now somewhat experienced and bolder Margaret. This time, the singer opted for red hair and more daring stage moves. The artist herself emphasizes in numerous interviews that she has long wanted to break away from the image of a "hit marketing bomb" and tries to show us the side of an ordinary girl next door, who is not afraid to talk about a painful past and the dark side of great fame (the album title, Siniaki i cekiny, certainly refers to both the glitz and shadows of Polish show business). Perhaps now we are getting to know the real Margaret instead of the candy-coated star from the front pages of glossy magazines, the internet, or TV. The first single, "Niespokojne morze" (Restless Sea), is the perfect radio hit for long summer evenings (the song Niespokojne morze was written especially for the needs of the radio crime drama Niech to usłyszą, in which Margaret played one of the main roles). The best dance track on the entire album for me is undoubtedly "Risk It All" (successfully good for another single), which, as usual, showcases the singer in great form (excellent English accent) and invites you to sway along at a house party. Another interesting track (there are two versions of the same song, but in my opinion, the English version speaks to me more 😊) is the duet with Álvaro Soler, "Hot Like Summer AGP." This should have been one of the promotional singles (instead of the weak "Tańcz głupia" or the bland "Miłego lata"), but as you can see, Margaret prefers to follow her previously set musical path... The last "green track" on my top list is "Margarita," which, for me, is definitely too short and initially had great potential to be another hit, leaving me feeling somewhat unsatisfied and disappointed.

Siniaki i cekiny is a good album (though not quite good enough to be in my home collection), bold, and quite personal, as it talks about real problems and situations that we can somehow relate to. I preferred Margaret more from that earlier period of her life (I have the strange feeling that LADY GAGA also doesn’t really like to go back to the easy and pleasant songs from the beginning of her career), but if we are to perceive the artist through the prism of her current musical achievements, this is definitely a change for the better. We must reconcile ourselves with the fact that the red-haired Margaret still has a lot more to offer us, and the change in image will only further convince us that it’s better to keep moving forward, do your thing, and not look back. History will judge us all eventually, so let’s wish ourselves even more good music and unique duets from this "aware" and mature singer.

Final Rating: 4/5

]]> Fri, 31 Jan 2025 10:06:00 GMT https://504.websitex5.me/blog/?margaret---siniaki-i-cekiny https://504.websitex5.me/blog/rss/000000008 <![CDATA[Doda - Aquaria (Deluxe Edition)]]> imblog

Data premiery: 2023-10-04
Lista utworów:
1. Fake Love
2. Don’t Wanna Hide
3. Girls To Buy ft. Maria Sadowska
4. Bez Ciebie chcę żyć wiecznie
5. Melodia ta
6. No Rush with Jhn McFly
7. Do It Like I Want It
8. Pewnie już wiesz
9. Drinking
10. Tylko Ty i ja
11. Wodospady
12. Zatańczę z aniołami
13. Chcę Cię coraz więcej
14. Nie otwieram oczu
15. Mama
16. Nie żałuje ft. Smolasty
17. I’m not loving it
18. Dom ft. Bedoes 2115

    W ramach wstępu chciałbym oznajmić, iż nigdy nie byłem zagorzałym (jak życie cudownie potrafi odmienić nasze dotychczasowe preferencje muzyczne😊) fanem Dody. Z czasów gdy Rabczewska grała z zespołem VIRGIN swoje rockowe hity (jedynie utwór;” Mam tylko ciebie” faktycznie mi się podobał😊) z trudem mogę doszukać się jakiegoś fajnego kawałka (zupełnie nie rozumiem popularności piosenki: ”Nie daj się”, która za każdym razem gdy jej słucham w radiu wywołuje u mnie jedynie ironiczny śmiech i politowanie, czy autor tekstu czasem nie pomylił grupy jej odbiorców puszczając oko do nieco młodszego pokolenia??), a liczne skandale i wulgarny styl bycia tylko mnie odpychały od tego rodzaju celebrytów.

   Rok 2022 (wydanie pierwszej wersji albumu AQUARIA) oraz 2023 (reedycja płyty deluxe z pięcioma nowymi utworami) bezapelacyjnie należą właśnie do Dody. To muzyczny przełom dla artystki, która dojrzała niczym wielobarwny, niebanalny motyl. Jestem szczęśliwym posiadaczem wersji deluxe (wszystkie nowe utwory podobały mi się jeszcze bardziej niż w wersji podstawowej😊)a ciekawa oprawa graficzna nowej okładki tylko umocniły mnie w przekonaniu, że Dorota miała znaczący wpływ na każdym etapie produkcji płyty (duża w tym zasługa Hotelu Torino, który jest odpowiedzialny za końcowe brzmienie większości piosenek). Potencjał całej płyty zacząłem odkrywać dopiero od drugiego singla: ”Fake Love”(poprzedni: ”Don’t Wanna Hide” jak dla mnie jest jednym z najsłabszych). Kolejny utwór, który po dłuższym przesłuchaniu wywarł na mnie lepsze wrażenie to: ”Girls To Buy” duet z Marysią Sadowską, gdzie dziewczyny nieźle rapują (piosenka promowała mocno popularny film ,,Dziewczyny z Dubaju”, co jednocześnie nie szło w parze ze słabą jakością finalnego produktu bądź fatalną grą aktorską☹), a cały utwór oparty jest na całkiem przyjemnym bicie. Podobnie sprawa wygląda z kolejnym singlem: ”Melodia ta”, który był tak często grany zarówno w radiu jak i w telewizji, że w końcu i ja dałem się porwać ,,chwytliwej melodii”. Miano najpiękniejszej ballady z całego albumu (i chyba w całej dotychczasowej karierze Doroty nie było lepszej) dumnie prezentuje kawałek nr 8: ”Pewnie już wiesz”. Do tej piosenki powstał bardzo emocjonalny teledysk w którym artystka udowadnia swój niezwykły wokalny kunszt (raz śpiewa bardzo delikatnie, by po chwili przywalić silnym, mocno osadzonym głosem) oraz spore sceniczne doświadczenie. Do grupy bardzo tanecznych i klubowych utworów można zaliczyć takie kompozycje jak: ” No Rush”, ”Drinking”, ”Zatańczę z aniołami” (z ozdobnikami orientalnymi) czy bonusowy: ”Nie otwieram oczu”. Największym manifestem społecznym z całego albumu z pewnością jest piosenka ”Mama”, która opowiada o świadomej rezygnacji z rodzicielstwa (jaką zresztą osobiście popieram😊)by uchronić potencjalne potomstwo od błędów wychowawczych powodowanych nieszczęśliwą miłością lub bolesnym rozwodem. Jedne z ostatnich utworów w wersji deluxe zasługujących na uwagę, to duety z popularnymi artystami sceny rapowej (,,Nie żałuję” kolejny letni hit ze Smolastym, który niedawno miał swoją premierę w sieci oraz ‘’Dom” z Bedoes 2115). Dużym minusem pozostaje jednak fakt, iż w finalnej wersji rozszerzonej zabrakło poprzedniego, wielkiego hitu ze Smolastym: ,,Nim Zajdzie Słońce”(swoją drogą jestem ciekaw kto z tej pary nie wyraził zgody na to, aby tak popularny w sieci numer nie znalazł się na płycie? Czyżby mała zazdrość o to, kto jest bardziej popularny?).

    W porównaniu do poprzedniego albumu Dody (”Dorota” z 2019 roku, gdzie zapadła mi na dłużej w pamięci tyko jedna piosenka: ,,Nie wolno płakać” z tekstem Marka Dutkiewicza) wokalistka zrobiła ogromny progres. Rabczewska jest teraz w gronie najlepszych wykonawców muzyki polskiej (ma swoje programy w telewizji, radia puszczają jej wszystkie najnowsze single, jest zapraszana na liczne festiwale, itp.)i jest przykładem na to, że bez wielkich skandali czy wulgarnego języka (jaki prezentowała jeszcze kilka lat temu) też można wiele osiągnąć, a sama muzyka obroni się sama jeśli tylko płynie z wrażliwego serca i pokory ducha. Zdecydowanie nie akceptuję porównań do muzyki disco polo. Owszem same teksty i muzyka nie są może nadzwyczaj wybitne, ale w porównaniu do zagranicznych wykonawców nie są wcale gorsze.

Aquaria to mieszanka różnych stylów i technik wokalnych – naprawdę udana płyta i chyba najważniejsza w karierze Dody – szkoda tylko, że ta muzyczna podróż (wokalistka ogłosiła koniec kariery i tras koncertowych) kończy się zanim rozkręciła się na dobre. Z czystym sumieniem mogę polecić płytę AQUARIA każdemu, kto gustuje w nowych, elektronicznych brzmieniach i jest mi trochę smutno, że sam stałem się fanem Dody dosyć późno…

moja ocena: 5/5

  As an introduction, I would like to state that I was never a die-hard fan of Doda (how wonderfully life can change our previous musical preferences 😊). From the times when Rabczewska played rock hits with the band VIRGIN (the only song I actually liked was "Mam tylko ciebie" 😊), I can hardly find any cool tracks (I completely don't understand the popularity of the song "Nie daj się," which every time I hear it on the radio, only makes me laugh ironically and feel pity; did the lyricist perhaps confuse the target audience by winking at a slightly younger generation?). The numerous scandals and vulgar style of living only pushed me away from such celebrities.

  The years 2022 (release of the first version of the album AQUARIA) and 2023 (deluxe edition reissue with five new tracks) unquestionably belong to Doda. It’s a musical breakthrough for the artist, who has matured like a colorful, unique butterfly. I am a happy owner of the deluxe version (I liked all the new songs even more than those on the standard version 😊), and the interesting graphic design of the new cover only strengthened my belief that Dorota had a significant influence on every stage of the album’s production (thanks in large part to Hotel Torino, who is responsible for the final sound of most of the songs). I started to discover the potential of the entire album from the second single, "Fake Love" (the previous one, "Don’t Wanna Hide," is, in my opinion, one of the weakest). Another song that left a better impression on me after longer listening is "Girls To Buy," a duet with Marysia Sadowska, where the girls rap quite well (the song strongly promoted the popular film "Girls from Dubai," which unfortunately didn’t go hand in hand with the poor quality of the final product or the terrible acting ☹), and the whole track is based on a rather pleasant beat. The same goes for the next single, "Melodia ta," which was played so often on both radio and television that even I got caught up in the "catchy melody." The title of the most beautiful ballad on the entire album (and probably the best in Dorota's career) proudly goes to track no. 8: "Pewnie już wiesz." A very emotional music video was made for this song, in which the artist demonstrates her extraordinary vocal prowess (singing very softly at times, then hitting with a strong, solid voice) and considerable stage experience. Very danceable and club-friendly tracks include "No Rush," "Drinking," "Zatańczę z aniołami" (with oriental embellishments), and the bonus track "Nie otwieram oczu." The song "Mama" is certainly the biggest social manifesto on the entire album, talking about the conscious decision to forgo parenthood (which I personally support 😊) to protect potential offspring from the mistakes of upbringing caused by unhappy love or a painful divorce. One of the last tracks on the deluxe version worth mentioning are duets with popular rap artists ("Nie żałuję," another summer hit with Smolasty, which recently premiered online, and "Dom" with Bedoes 2115). A major downside, however, is that the final extended version lacks the previous big hit with Smolasty, "Nim Zajdzie Słońce" (I wonder who from this pair did not agree for such a popular online song to be on the album? Could it be a little jealousy over who is more popular?).

   Compared to Doda's previous album ("Dorota" from 2019, where only one song, "Nie wolno płakać" with lyrics by Marek Dutkiewicz, stuck in my mind for longer), the vocalist has made tremendous progress. Rabczewska is now among the best performers of Polish music (she has her own TV shows, radio stations play all her latest singles, she is invited to numerous festivals, etc.), and she is an example that you can achieve a lot without major scandals or vulgar language (which she displayed a few years ago), and that the music itself will defend itself if it flows from a sensitive heart and a humble spirit. I definitely do not accept comparisons to disco polo music. Sure, the lyrics and music may not be exceptionally outstanding, but compared to foreign performers, they are not worse at all.

   Aquaria is a mix of different styles and vocal techniques — a truly successful album and probably the most important in Doda's career — it's just a pity that this musical journey (the singer announced the end of her career and concert tours) ends before it really took off. I can wholeheartedly recommend the album AQUARIA to anyone who enjoys new, electronic sounds, and I feel a bit sad that I became a fan of Doda quite late...

Final Rating: 5/5

]]> Thu, 30 Jan 2025 21:19:00 GMT https://504.websitex5.me/blog/?doda---aquaria--deluxe-edition- https://504.websitex5.me/blog/rss/000000004